به گزارش روابط عمومی دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان، فعالیت واحد اهدای عضو در استان هرمزگان از نیمه دوم سال ۱۳۹۷ با ریاست دکتر محمود حسین‌پور آغاز شد و به گفته مسئولان، این اقدام فصل تازه‌ای در خدمت‌رسانی به بیماران نیازمند پیوند در این استان گشود. در این مسیر، همکاری تیم درمانی و مسئولان هماهنگی از جمله خانم عابدینی و خانم محمودی نقش مهمی در ساماندهی فرآیند اهدای عضو داشته است. خانواده‌های اهداکننده نیز با تصمیمی ایثارگرانه، امکان زندگی دوباره را برای بیماران فراهم کرده‌اند.

در این کلاس آموزشی، دکتر بقایی، متخصص بیهوشی و مدرس دانشگاه، با تشریح علمی مفهوم مرگ مغزی، آن را توقف کامل و غیرقابل بازگشت عملکرد قشر و ساقه مغز توصیف کرد. وی با تأکید بر تفاوت مرگ مغزی با وضعیت نباتی و سندرم قفل‌شدگی، فرآیند اهدای عضو را نوعی «مدیریت بحران پزشکی» دانست که نیازمند تصمیم‌گیری سریع و هماهنگی دقیق میان اعضای تیم درمانی است.  

به گفته وی، اولویت نخست پزشکان همواره احیای بیمار است، اما در صورت تشخیص قطعی مرگ مغزی، حفظ سلامت اندام‌های حیاتی برای پیوند اهمیت ویژه‌ای پیدا می‌کند.

در ادامه این برنامه، دکتر رزم‌پور، عضو هیئت علمی دانشکده پزشکی، اهدای عضو را یکی از مؤثرترین روش‌های درمانی برای بیماران مبتلا به نارسایی اندام‌های حیاتی عنوان کرد. وی توضیح داد که اهداکنندگان در دو گروه قرار می‌گیرند: اهداکنندگان پس از مرگ مغزی که اعضایی مانند قلب، کبد، ریه و کلیه‌ها را اهدا می‌کنند و اهداکنندگان زنده که می‌توانند یک کلیه یا بخشی از کبد خود را بدون به خطر انداختن سلامتشان اهدا کنند.  

وی افزایش آگاهی عمومی و مشارکت مردم را عاملی مهم در کاهش فهرست انتظار پیوند دانست.

در بخش دیگری از این نشست، خانم زارعی و خانم عباس‌زاده، از پرستاران بخش ICU، درباره تجربه‌های بالینی خود سخن گفتند. آنان با اشاره به وجود برخی باورهای نادرست در میان خانواده‌ها، بر اهمیت اعتمادسازی و اطلاع‌رسانی صحیح تأکید کردند. به گفته آنان، گاه سوءبرداشت‌هایی درباره نحوه مراقبت از بیماران مرگ مغزی یا زمان جداسازی دستگاه‌ها، تصمیم‌گیری خانواده‌ها را دشوار می‌کند.

این پرستاران همچنین به تجربه‌ای از بستری شدن یک جوان ۲۳ ساله پس از تصادف اشاره کردند که با وجود فضای اندوه‌بار خانواده، فرآیند اهدای عضو با رعایت اصول حرفه‌ای انجام شد و امیدی تازه برای بیماران نیازمند ایجاد کرد.

در این برنامه، داستان تأثیرگذار کودک اهداکننده‌ای به نام «سماع» نیز روایت شد؛ کودکی که تنها چند روز پس از یک‌سالگی به دلیل مرگ مغزی، اعضای بدنش را اهدا کرد و جان چهار بیمار را نجات داد. قلب کوچک او نیز به بیماری نیازمند پیوند زده شد و به‌عنوان یکی از کوچک‌ترین قلب‌های پیوندی در کشور مورد توجه قرار گرفت. در این فرآیند، اعضای مختلف به مراکز درمانی تهران و شیراز منتقل شد.

همچنین در بخشی از این کلاس، تجربه مادری به نام سمیه بیان شد که پس از درگذشت همسرش و با یادآوری خواسته او برای اهدای عضو، تصمیم به این اقدام گرفت. او با وجود اندوه از دست دادن همسرش، این تصمیم را راهی برای تداوم زندگی دیگران دانست.

برگزارکنندگان این برنامه تأکید کردند که آموزش و اطلاع‌رسانی در زمینه اهدای عضو، علاوه بر افزایش آگاهی عمومی، می‌تواند به اصلاح زیرساخت‌ها و گسترش فرهنگ ایثار در جامعه کمک کند؛ فرهنگی که نتیجه آن نجات جان بیماران و ایجاد امید برای خانواده‌های بسیاری خواهد بود.