برای محمدرضا و احمدرضا سلطانی، پزشکی تنها انتخاب یک رشته دانشگاهی نبود؛ این مسیر از سال‌ها پیش و در فضای خانواده‌ای شکل گرفت که آموزش و درمان، هر یک به شیوه‌ای در آن حضور داشتند. مادرشان معلم بود و پدرشان در حوزه درمان فعالیت می‌کرد؛ دو تجربه متفاوت که در کنار حمایت‌های خانوادگی، زمینه علاقه‌مندی آن‌ها به پزشکی را فراهم کرد.

محمدرضا سلطانی در گفت‌وگو با پایگاه خبری دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان، با اشاره به نقش خانواده در شکل‌گیری این علاقه و پیمودن مسیر تحصیل، همراهی پدر و مادر را از عوامل مهم موفقیت خود و برادرش دانست؛ حمایتی که تنها به سال‌های ورود به دانشگاه محدود نبود و در طول دوران تحصیل، ابعاد عاطفی، مالی و اجتماعی داشت.

این دو برادر از دوران مدرسه نیز هم‌مسیر بودند؛ سال‌هایی که در یک مدرسه درس می‌خواندند و برای پیشرفت تحصیلی به یکدیگر کمک می‌کردند. ورود هم‌زمان به رشته پزشکی در سال ۱۳۹۸، این همراهی را وارد مرحله تازه‌ای کرد و سال‌های دانشگاه را به تجربه‌ای مشترک برای آن‌ها تبدیل ساخت.

شباهتی که گاهی حساسیت‌برانگیز می‌شد

یکی از خاطرات متفاوت این دو برادر به دوران علوم پایه پزشکی بازمی‌گردد؛ زمانی که شباهت زیاد چهره و قرار گرفتن کدهای دانشجویی آن‌ها در کنار یکدیگر، گاهی حساسیت‌هایی را در برگزاری آزمون‌ها ایجاد می‌کرد.

محمدرضا سلطانی در بیان این خاطره تأکید می‌کند که آن‌ها از آغاز تحصیل، مطالعه و تلاش علمی را مبنای پیشرفت خود قرار داده بودند و هیچ‌گاه به دنبال تقلب نبودند. با این حال، شباهت ظاهری دو برادر و شرایط حضورشان در آزمون‌ها ممکن بود این نگرانی را ایجاد کند که مبادا اشتباهی رخ دهد یا درباره عملکرد آن‌ها سوءبرداشتی شکل بگیرد؛ خاطره‌ای که بخشی از تجربه متفاوت دو دانشجوی دوقلو در سال‌های تحصیل پزشکی بود.

پشتوانه‌ای به نام خانواده

در روایت محمدرضا سلطانی، نقش پدر و مادر فراتر از حمایت‌های معمول خانوادگی است. پدر با توجه به فعالیت در حوزه درمان، در مسیر تحصیل و شناخت فضای حرفه‌ای پزشکی همراه آن‌ها بود و مادر نیز در محیط خانه، پشتیبانی عاطفی و مستمری برای دو فرزندش فراهم می‌کرد.

به گفته او، همراهی و همفکری پدر و مادر در کنار حمایت‌های مالی و اجتماعی، پشتوانه‌ای مؤثر برای عبور از دشواری‌های دوران تحصیل بود؛ همراهی‌ای که در تمام این سال‌ها استمرار داشت و به آن‌ها کمک کرد مسیر پزشکی را در کنار یکدیگر ادامه دهند.

از دانش‌آموختگی تا گام بعدی در پزشکی

پایان دوره پزشکی عمومی برای این دو برادر، پایان مسیر یادگیری نیست. محمدرضا سلطانی می‌گوید او و برادرش قصد دارند در آزمون دستیاری پزشکی در اردیبهشت‌ماه آینده شرکت کنند تا مسیر تخصصی خود را نیز ادامه دهند.

در کنار این هدف، نگاه آن‌ها به آینده حرفه‌ای با موضوع خدمت پیوند خورده است. محمدرضا با اشاره به تجربه زندگی و رشد در منطقه‌ای که با محرومیت‌هایی روبه‌رو بوده است، تأکید می‌کند که هر دو برادر آمادگی دارند بر اساس نیاز و محل خدمت تعیین‌شده، مسئولیت حرفه‌ای خود را بپذیرند و در هر منطقه‌ای که برای خدمت به آن‌ها واگذار شود، فعالیت کنند.

محمدرضا و احمدرضا سلطانی، دو برادر دوقلوی متولد سال ۱۳۷۵، اصالتاً اهل فیروزآباد فارس هستند و دوران رشد خود را در شهرستان گراش گذرانده‌اند. آن‌ها مسیر تحصیل در رشته پزشکی را در بندرعباس دنبال کردند و اکنون زندگی و فعالیت حرفه‌ای خود را در این شهر ادامه می‌دهند. تجربه زندگی در منطقه‌ای با محرومیت‌ها و محدودیت‌های دسترسی به خدمات، نگاه آن‌ها را به اهمیت خدمت‌رسانی در مناطق موردنیاز کشور نزدیک‌تر کرده است.

روایت این دو برادر، فراتر از داستان دو دانش‌آموخته دوقلو با مسیری تحصیلی مشترک، از همراهی خانواده، تلاش مستمر و نگاهی مسئولانه به آینده حرفه پزشکی حکایت دارد؛ مسیری که با حمایت پدر و مادری همراه آغاز شد و اکنون با دانش‌آموختگی، برنامه ادامه تحصیل و آمادگی برای خدمت به مردم ادامه می‌یابد.